تفسیر قرآن

تفسیر سوره عنکبوت

تفسیر سوره عنکبوت آیات 6 تا 8

تفسیر سوره عنکبوت

 

وَمَن جاهَدَ فَإِنَّما يُجاهِدُ لِنَفسِهِ ۚ إِنَّ اللَّهَ لَغَنِيٌّ عَنِ العالَمينَ ‍

کسی که جهاد و تلاش کند، برای خود جهاد می‌کند؛ چرا که خداوند از همه جهانیان بی نیاز است.

(سوره عنکبوت، آیه ۶)

تفسیر سوره عنکبوت، آیه ۶ :

«وَ مَنْ جاهَدَ فَإِنَّما يُجاهِدُ لِنَفْسِهِ- و هر مجاهده و تلاش و كوشش كند، برای خود تلاش و كوشش كرده است.»
هنگامی كه مؤمن در برابر خواستههای نامطلوب نفس خود مقاومت میكند، و با فشارهای زندگی به چالش برمیخيزد، نام وی در نزد خدا به عنوان مجاهد ثبت میشود، و جهاد به معنی كوشيدن به اندازه توانايی در راه خدا است، و جهاد انسان به حساب او محسوب میشود و خدا عمل هيچ عمل كنندهای را ضايع و تباه نمیكند.
روزهای زندگی انسان به منزله پولهای كاغذی است كه با برافتادن يك نظام حكومت و جانشين شدن نظام ديگری به جای آن ساقط میشود، پس اگر برای تغيير آنها شتاب نورزد يا آنها را با كالايی مبادله نكند، به صورت پارههای كاغذ رنگين بیاعتباری درمیآيد و روزهايی كه از آدمی میگذرد بازگشت ندارد، و در حديثی از امير المؤمنين علی- عليه السلام- آمده است كه گفت:
«روزی بر پسر آدم نمیگذرد مگر اين كه به او میگويد: ای پسر آدم! من روزی تازهام و بر تو گواهم، پس در من به گفتن سخن نيكو و انجام دادن عمل نيكو بپرداز تا در روز قيامت برای آن گواه تو باشم». (سفينة البحار شيخ عباس قمی، ج 2، ص 739)
پس چه بهتر كه فرصت را غنيمت شماريم و كاری نكنيم كه روزهای ما به صورت اوراق نقدی بدون اعتبار درآيد. و در حديثی آمده است كه: «دنيا يك ساعت است پس آن را طاعت سازيد». (بحار الانوار، ج 77، ص 164)
اعمال ما چيزی بر ثروت و بینيازی پروردگارمان نمیافزايد.
«إِنَّ اللَّهَ لَغَنِيٌّ عَنِ الْعالَمِينَ- خدا از جهانيان بی نياز است.»

 

وَالَّذينَ آمَنوا وَعَمِلُوا الصّالِحاتِ لَنُكَفِّرَنَّ عَنهُم سَيِّئَاتِهِم وَلَنَجزِيَنَّهُم أَحسَنَ الَّذي كانوا يَعمَلونَ ‍

و کسانی که ایمان آورده و کارهای شایسته انجام دادند، گناهان آنان را می‌پوشانیم (و می‌بخشیم) و آنان را به بهترین اعمالی که انجام می‌دادند پاداش می‌دهیم.

(سوره عنکبوت، آیه ۷)

تفسیر سوره عنکبوت، آیه ۷:

«وَ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ لَنُكَفِّرَنَّ عَنْهُمْ سَيِّئاتِهِمْ وَ لَنَجْزِيَنَّهُمْ أَحْسَنَ الَّذِي كانُوا يَعْمَلُونَ- و كسانی كه ايمان آوردند و كارهای شايسته كردند، بديهايشان را از ايشان میزداييم و در برابر نيكوترين كارهايی كه كرده بودهاند به ايشان پاداش میدهيم.»
اين مژدهای بزرگ است، چه پروردگار ما- عزّ و جلّ- كارهای بد كسانی را كه ايمان آورده و كارهای نيكو انجام دادهاند محو میكند و به كارهای نيكشان پاداش میدهد، و اين عاليترين نعمت خدا بر مؤمن است، پس اگر شخصی در سپيده دم بيدار شود و اندكی سستی در گزاردن نماز نشان دهد و خواب او را فرا گيرد، و چون بار ديگر از خواب بيدار شود خورشيد به بالای افق رسيده باشد، بر او لازم است كه اثر اين گناه را از جان خود دور كند و در مقابل آن به كار بزرگی بپردازد تا در روز محشر در برابر همگان به اين رسوا نشود كه نماز صبحش را قضا كرده است، چه در آن هنگام از دروغ گفتن كاری ساخته نيست، و از ميانجی كاری برنمیآيد، مگر واسطه و ميانجی میتواند آنچه را كه در كتاب و نامه عمل آمده است تغيير دهد؟!
آری. در آن روز تنها يك چيز سودمند است و آن خدای بزرگ متعال است، و واسطه عمل صالح است، پس هر كه به انجام دادن عمل صالح بپردازد، خداوند سيئات او را به حسنات مبدل میسازد و آنها را در فهرست اعمالش ثبت میكند.
پس بايد به بهرهبرداری از فرصت بپردازيم، چه همه كار بد انجام دادهايم، و چه كس در ميان ما يافت میشود كه به انجام دادن سيئات و كارهای بد نپرداخته باشد؟! همه خطا كاريم و ناگزير بايستی خطاهای خود را با افزودن به اعمال خويش بشوييم و از ميان ببريم، و با بخشيدن جان و مال در راه خدا چنان كنيم كه ان شاء اللَّه خدای بزرگ بر خطاهای ما قلم عفو كشد.

 

وَوَصَّينَا الإِنسانَ بِوالِدَيهِ حُسنًا ۖ وَإِن جاهَداكَ لِتُشرِكَ بي ما لَيسَ لَكَ بِهِ عِلمٌ فَلا تُطِعهُما ۚ إِلَيَّ مَرجِعُكُم فَأُنَبِّئُكُم بِما كُنتُم تَعمَلونَ ‍

ما به انسان توصیه کردیم که به پدر و مادرش نیکی کند، و اگر آن دو (مشرک باشند و) تلاش کنند که برای من همتایی قائل شوی که به آن علم نداری، از آنها پیروی مکن! بازگشت شما به سوی من است، و شما را از آنچه انجام می‌دادید با خبر خواهم ساخت!

(سوره عنکبوت، آیه ۸)

تفسیر سوره عنکبوت، آیه ۸:

«وَ وَصَّيْنَا الْإِنْسانَ بِوالِدَيْهِ حُسْناً- و به انسان سفارش كرديم كه در حق پدر و مادرش نيكی كند.»
دشوارترين حالاتی كه شخص در برابر آن قرار میگيرد، ايستادگی در برابر جامعهای است كه در آن نشأت يافته، و در اين باره قرآن حكيم به اين مطلب اشاره میكند كه خدا از آدمی خواستار آن است كه وجود پدر و مادر را بهانه برای آن قرار ندهد كه از مسئوليت خود بگريزد، و با وجود اين كه ناگزير بايد نسبت به آنان نيكی كند و به آنان توجه داشته باشد، ولی بايد اين را بداند كه هميشه پدر و مادر آن نمونههای مطلوب نيستند كه پسر ناگزير بايد به آنان اقتدا كند و اگر او را برای منظوری تحت فشار قرار دادند نسبت به ايشان خضوع كند.
«وَ إِنْ جاهَداكَ- و اگر از تو خواستند.»
و اين خواست را با فشار همراه كردند.
«لِتُشْرِكَ بِي ما لَيْسَ لَكَ بِهِ عِلْمٌ- تا چيزی را شريك من قرار دهی كه از آن آگاه نيستی،» يعنی برای اين كه تو را به شرك ورزيدن به خدا- از هر گونه شرك كه بوده باشد- تحت فشار قرار دادند، و وابستگی تو را به جامعه اسلامی برايت عيب شمردند.
«فَلا تُطِعْهُما- از آنان اطاعت مكن.»
كه اين شرك خفی و پنهان است.
«إِلَيَّ مَرْجِعُكُمْ- بازگشت شما به سوی من است.»
در روز قيامت پدر و مادر به حساب تو نمیرسند، بلكه خدا به حساب تو و ايشان میرسد.
«فَأُنَبِّئُكُمْ بِما كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ- پس شما را از آنچه در دنيا كرده بوديد آگاه میسازم.»
پدری كه فرزند خود را نصرانی يا يهودی يا مجوسی يا طاغوتی يا مشرك میسازد، در روز قيامت مسئول در مقابل عمل خويش قرار میگيرد، و از مسئوليت فرزندش چيزی كاسته نمیشود.

برچسب ها
مشاهده بیشتر

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا
بستن
بستن

بلوک تبلیغ حذف شد

با غیرفعال کردن مسدودکننده تبلیغات از ما حمایت کنید